ลืม ก็ลืมไม่ได้

เกลียด ก็เกลียดไม่ลง

ไม่อยากพบ แต่ก็อยากเห็น

ไม่อยากพูด แต่ก็อยากคุย

ไม่อยากได้ฟัง แต่ก็อยากรับรู้

อยากตัดใจ ก็เหมือนมีใยบางๆ ที่ตัดไม่ขาด

ไม่อยากคึดถึง แต่ก็อยู่ในความคิดคำนึงตลอดเวลา

อยากโทรหา แต่ก็กลัวว่าเขาจะรำคาญ

อยากไปหา แต่ก็กลัวโดนเกลียด

อยากให้กลับมา แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะรัก

เมื่อรักกันอะไรก็ดีไปหมด แต่จากกันมันแย่เหมือนกันเนาะ

ฉันอาจจะรักเธอได้… แต่เธอคงไม่รักฉัน

เรื่องของใจไม่อาจฝืนกัน

เหมือนเช่นความฝันไม่อาจจับจอง

ฉันอาจจะรักเธอได้… แต่คงไม่ได้เป็นเจ้าของ

ความรักฉัน ห่วงใย ไม่ใช่ครอบครอง

ไม่จำเป็นว่าเราสอง ต้องผูกพัน

ตลอดเวลาฉันรู้ว่ารักเธอได้… แต่ไม่ได้หมายความว่า ใจเธอต้องเป็นของฉัน

ตลอดเวลาที่เรารู้จักกัน

ฉันไม่เสียใจสักวันทีได้รักเธอ

ความรักแบบนี้ เป็นความรักที่ดี แต่น้อยคนนักที่จะทำได้